اقوام و طوایف ساکن در روستایی نفت چال

  در روستاي نفت چال يك طايفه اصيل بومي بنام درزي (شامل سه طايفه كوچكتر ابراهيم، گلعلي،حسن) و چند طايفه مهاجر آلاشتي، كجوري، خنه وا  و.... تشكيل شده است.

طایفه درزی، طایفه اصیل و صددرصد بومی روستای نفت چال می باشد. سایر طوایف عمدتا مهاجر و بدلایل فامیلیت سببی با طایفه درزی یا دلایل دیگر، به نفت چال مهاجرت و در آنجا ساکن شدند.

مردم نفت چال همانند ساير مردم روستاهاي ديگر لفور و اصولا سوادكوه، بسيار باصفا و در گذشته داراي زندگي نيمه عشايري بوده­ و کوچ به ییلاق و قشلاق جزیی از برنامه زندگی آنها بوده است. امروزه حتی مردمی از روستا که به شهر های همجوار مهاحرت نمودند و هم اکنون در نفت چال ساکن نیستند، سنت دیرینه خود را حفظ و در فصل تابستان­ به مناطق خوش آب و هوا ی ييلاقات لفور  یعنی روستا های لاکوم و لرزنه کوچ می کنند.

متأسّفانه امروزه بدليل عدم کسب وکار درست برای جوانان اين روستا و روستا هاي مجاور، انگيزه ای برای ماندن جوانان در روستا باقي نمانده است و بدون استثنا به محض تشكيل زندگي، به شهرهای اطراف کوچ می كند. مهاجرت به مناطق شهری در طی سالهای اخیر روندصعودی داشته است و از عمده دلایل آن: بیکاری،عدم برنامه ریزی مسئولین شهرستان و استان، کمبودامکانات آموزشی،عوامل شخصی، ضغف اقتصادی منطقه و فقدان زیربناهای لازم وکمبود امکانات رفاهی و نیز در مقابل جاذبه های زندگی شهری می باشد.

 

نام طایفه اصلی	نام طوایف فرعی	اقوام /فامیل متعلق به طایفه فرعی
درزی	گلعلی	درزی، اصغری،محمدی، مجیدی، حمزه ای، گودرزی، اکبری، داردان ،عباسي، غلامی، رنجبر، نعیمی، جاودانی، آشام
	حسن	درزی، مهدوی، عبدی، بهاری، محمدی، حمیدی، باقری ، قاسمی،
	ابراهیم	احمدی، اسدی، اکبری، رستمی، درزی، اصغری،مومنی، ترابی، جاودان
	محسنا	بزرگی، غفوری فرد، خادمیر، شعبانی
مالم	مالم	بزان، روح الله پور، دادو، معلمی، مرادی
شهمیرزادی	شهمیرزادی	علایی فر، قاسمی، مفیدی
پریجایی	پریجایی	باقری، باقرپور، انباری
کال/کالی	کال	علیزاده، گلی، محمدی، عباس نژاد، محمدی، علی نژاد(مهاجر از کالیکلا)
کجوری(لفور)	کجوری	کجوری، مسعودی،رضازاده، یداللهی
کلاگر	کلاگر	کلاگر(مهاجر از کارمزد)
خنه وا	خنه وا	رضایی
آلاشتی	آلاشتی	خلیلی، عبادی، صالحی،اسماعیلی، فلاح، صادقی، خالقی
پراکندگی و تمرکز سکونت هریک از اقوام و طوایف درآبادی­های مختلف به شرح جدول زیر می باشد.
نام آبادی محل سکونت	طوایف اصیل ساکن در آبادی	نام طوایف فرعی ساکن در آبادی
مرکز روستا	گلعلی،آلاشتی، ابرهیم، حسن، محسنا مالم،شهمیرزادی،فیروزجایی، کال(کالی)،کجوری، خنه وا	خلیلی،  صالحی، صادقی، خالقی، درزی، اصغری، محمدی، مجیدی، حمزه ای، اکبری، داردان  باقری، رنجبر،نعیمی، علایی فر، قاسمی،مفیدی باقری، باقرپور، انباری، کجوری، مسعودی، رضازاده، یداللهی، رنجبر، نعیمی، کلاگر
پلیکا	آلاشتی ومحسنا	اسماعیلی، بزرگی
سوکلا	آلاشتی	عبادی، فلاح،
قاضیکلا	ابراهیم، حسن	احمدی، اسدی، مهدوی، مومنی
پاپک	گلعلی	مجیدی، حیدری
تاشیه	خنار، گلعلی	فرهادی، اصغری، درزی، داردان
سوته	ابراهیم	رستمی، اکبری
میانسی	حسن، خنار	محمدی، درزی، خناری
تپه سر	ابراهیم، گلعلی	درزی، گودرزی، غلامی، احمدی، حمزه ای
چرسرک(چراسزک)	ابراهیم	ترابی، اصغری
وساله	گلعلی، ابراهیم	درزی، عباسی، جاودان

 

سید کمال حسینی (سید اول و آخر روستای نفت چال): مرحو سید کمال حسینی سید اوّل و آخر روستای نفت چال بود. سیدکمال فرزند مرحوم سید جلال، و نام مادر بزگوار او خاله بزرگ صالحی بود. سید ده روزه بود که مادرش به بیماری صعب العلاج افلیج مبتلی شده بود. نقل است  والدین سید (در همان سنین کودکی سید و ظاهرا بعد از بیماری مادرش)، از هم جدا شدند. سرپرستی سید و مادر بیمارش را جد مادری او مرحوم صمد صالحی (برادر مرحوم ملارحمت الله صالحی) بر عهده گرفت. هنوز سالهای کودکی سید سپری نشده بود که سید جد خود را از دست داد. سیدکمال پس از فوت جدش با اینکه کودکی بیش نبود در واقع نگهداری مادرش را که ناتوان بود، برعهده می گیرد. مردم نفت چال شاهد بودند که سید چگونه با سختی ها و شدائد روزگار دست و پنجه نرم می کرد. سید کار وتلاش را از کودکی و نوجوانی تجربه کرده بود. او در سن 27 سالگی با بیماری سختی مواجه شد و  به واسطه آن در بیمارستان امام خمینی(ره) تهران بستری گردید و متاسفانه در اثر همان بیماری از دنیا رفت. مادر او در حالیکه داغ سید جوانش را بر سینه داست، 18 ماه پس از فوت سید از دنیا رفت. متاسفانه ازدواج سید نیز ثمری نداشت و از او یادگاری بجا نماند. خدا می خواست که او سید اول و آخر روستای نفت چال باشد. روحش شاد.