زنان لفوری هرگز خانه نشین نبودند. بیداری قبل از اذان صبح برای تهیه خمیر و نان و رسیدگی به دام و طیور خانگی و کار در تمام طول روز و آخر شب هم بعد از همه می خوابیدند.
زنان لفوری در طول روز حتی لحظه­ای برای استراحت وقت نداشتند. اول بهار با کار و تلاش در زمین شالیزاری و تیم و تیمجار و اماره (کود) نشا و وجین کار اصلی آنها و عمل آوری تخم نوغان و پرورش کرم ابریشم (کرماری) کار دومشان بود. روزها کار توی زمین شالیزاری نشاء وجین و رسیدگی به آن و عصر و شب­ها هم رسیدگی به کرم ابریشم و همینطور کار در خانه و رسیدگی به فرزندان و علاوه بر آن مرع داری و باغ داری،تمام فصل بهار را اینگونه سپری می­کردند. روزگارشان سخت و نفس گیر سپری می شد.