شاکلا روستایی در مجاورت رود و شالیزار
روستای کوچک و بسیار زیبای شاکلا (شاهکلا) در قلب جنگل های لفور با فاصله تقریبی شصت کیلومتری از شهر بابل (جاده گنج افروز– مسیر لفور) واقع شده است. مردم بومی این روستا را از قدیم الایام به نام شاکلا می شناسند. نام دیگر آن امام کلا است. اما این نام ها همه منسوب به وجود آستانه مبارکه امام زاده شاه سید علی آل کیا سلطان است که آستانه مبارکه این معصوم زاده در قلب این روستا واقع شده است.
نقل است امام زاده شاه سید علی آل کیا سلطان از نوادگان امام چهارم حضرت امام زین االعابدین علیه السلام می باشند که در حدود ۷۲۰ هجری قمری تحت تعقیب حکام جور از سلسله جبال صعب العبور البرز گذشته و در گذار از جنگلها و کوهها مجروح و در این حوالی به شهادت رسیده و به خاک سپرده می شوندو امام زاده سیدمحمد آل کیا که آستانه مبارکه ایشان در روستای نفت چال واقع شده است نیز برادر این سید بزرگواراست.
از سال ۷۲۰ هجری تا به امروز بقعه های این دو امامزاده بزرگوار زیارتگاه دوستداران ولایت و ائمه اطهار بوده است. ساختمان جدید بقعه امام زاده سید علی آل کیا طی سالهای ۸۰- ۱۳۷۴ ساخته شده است و از معماری اسلامی زیبایی بهره منداست، به برکت وجود این امامزاده آخر هفته و ایام تعطیلات این روستا پذیرای خیل کثیری از زائرانی است که عموما از شهرها و روستاهای اطراف به آنجا می آیند. در ایام عزاداری محرم به ویژه روزهای تاسوعا، عاشورا اربعین و نیز ۲۸ ماه صفر شاکلاء همیشه پذیرای دسته جات و هیئات مختلف عزادارانی است که از روستاها و شهرهای دور و نزدیک به ویژه شهرهای شیرگاه و بابل می آیند.
شاکلا در منطقه ای دره مانند با چشم اندازی بسیار زیبا مثل همه روستا های لفور درقلب جنگلهای انبوه واقع شده است و مردمی مهمان نواز و صمیمی را در خود جای داده است. رودخانه جوان و خروشان بابولک با صدای دلفریب و گوشنوازش از کنار این روستا عبور و در پایین دست روستای دهکلان به بابلرود می پیوندد.
عبور رودخانه، مجاورت جنگل، شالیزار های حاشیه روستا و بیش از همه
![]() |
آستانه مبارکه امامزاده سیدعلی آل کیا چشم اندازی بی بدیل را در این گوشه از سرزمین اسلامی ایجاد کرده است.
جاذبه های طبیعی منطقه لفوراگرچه نوشتنی و گفتنی است بلکه بیشتر دیدنی است. اهالی این دیار و آنهایی که به آنجا سفر کردند می دانند که این زیبایی ها در وصف نمی آید.
عجیب است که سفر به این روستا ها آنهم با حداقل امکانات شامل آب و برق و تلفن و جاده آسفالته ولی بدون مسافرخانه یا اقامت گاهی برای اسکان و پذیرایی بازهم به زائرین و مسافران خوش میگذرد. و این همه به واسطه برکت وجود این آستانه شریف و مردم بسیاخونگرم ومهمان نواز ان می باشد.


خدا را شاکرم به اين نحو توفيق معرفي مردم بزرگ ولی مظلوم و منطقه ای زيبا ولی محروم لفور كه هنوز پس از سالها دست درازي بشر قدر ناشناس به طبيعت بكر و زيباي آن همچنان بهشت مازندران است و همينطور توفيق ارتباط با شما عزيزان و همه آنها كه دوستشان دارم را پيدا كردم.انشاء الله درفرصت های مناسب نسبت به معرفی منطقه بسيار زيبای اين دهستان و روستاهای با صفای آن می پردازم. yashar_sawadkohi@yahoo.com